Jolanda Verstraten
Gegevens:
Naam: Jolanda Verstraten
Geboortedatum: 23-06-1983
Specialisatie:
1500 & 3000 meter
Steeple Chase
Cross/Veldlopen
| Persoonlijke Records | |
| Plaats | Wedstrijd | Jaar |
| 4e | Landenklassement Europese kampioenschappen cross junioren | 2002 |
| 15e | EK <23 jaar 3000 meter Steeple | 2003 |
| Deelname | E.K. Cross | 2005 |
| Halve Finale | Steeple-schase E.K. | 2005 |
| 6e | Landeklassement E.K. Cross | 2005 |
Het jaar 2010 zal er anders uit gaan zien dan de voorgaande jaren. Ik ben inmiddels afgestudeerd als arts wat enerzijds inhoudt dat het werkende leven kan gaan beginnen maar anderzijds me ook ruimte geeft om een eigen planning te maken. Direct na mijn afstuderen ben ik op trainingsstage gegaan naar Kenya. En wat heb ik me daar gelukkig geprezen dat ik onder de warme Afrikaanse zon kon trainen. Terwijl het winterse landschap in Nederland vele atleten dwong tot alternatieve trainingen deed ik extra kracht op tijdens duurlopen in de heuvels rondom de Great Rift Valley. Tegelijkertijd breidde ik mijn vocabulaire in het Kiswahili beetje bij beetje uit. Ik weet nu in ieder geval hoe ik een bord geitendarm met ugali kan bestellen. Helaas bleek de woordenschat niet groot genoeg om de nieuwjaarsviering van de Kalenjin party in Eldoret te volgen maar het dansen ging ons wazungo (meervoud van muzungo;de blanke homo sapiens) toch goed af.
Ik verbeterde de tijdsduur van mijn langste duurloop ooit met een half uur tot 2 uur omdat ik verdwaalde in het bos. Na afloop was het goed uitrusten in de plaatstelijke kerk. Hier worden alle gasten uitgenodigd om iets te vertellen voor de leden zodat iedereen elkaar kent. Voor mijn vertrek naar Nederland organiseerden ze zelfs een heel diner voor me, inclusief afscheidscadeaus. Lang ben ik echter niet in het koude Nederland gebleven, na 1week stapte ik weer in het vliegtuig naar Puerto Rico, een eiland in de caribische zee. Daar wachtte de zwaarste halve marathon die ik ooit heb gelopen. De benauwde luchtvochtigheid, de hoge temperaturen en het bergachtige parcours maakten het tot een uitputtingsslag. Tijdens de wedstrijd werd er ijskoud water “geserveerd” en na de finish werden mijn benen gemaseerd met ijsklontjes. Maar wat een ontzettend mooie ervaring was dat. De dag voor de wedstrijd was er een openingsceremonie waarbij ik in een vol stadion de Nederlandse vlag heb gehesen. Met alle vlaggen van de deelnemers uit de verschillende landen in de top werd er met een fakkel een vlam ontstoken. De toeschouwers waren laaiend enthousiast en dat veranderde ook tijdens de wedstrijd niet. In de week voorafgaand aan het evenement hadden de mensen hun stukje grond langs het parcours al afgezet met linten. Op de wedstrijddag werd er gefeest, gebarbequed, gedronken en gedanst. Je werd van start tot finish aangemoedigd:“yeah baby, you can do it, I love you”. Met een negende plaats kon ik weer tevreden huiswaarts keren.
Bij thuiskomst werd het tijd om toch ook wat te gaan investeren in de maatschappelijke carriere. En dat is goed gelukt met een baan als sportarts niet in opleiding binnen zowel het Laurentius Ziekenhuis in Nijmegen als VieCuri Vitaal Venray/Venlo/Panningen. Uniek om mijn beroep en passie op deze manier te combineren. Het werk als sportarts bestaat uit het doen van blessureconsulten en sportmedische testen, maar ook voor advies kun je terecht bij een sportarts. Om een afspraak te maken hoef je echt geen topsporter te zijn, eigenlijk is het vaak een balans vinden in belasting en belastbaarheid. Iedereen heeft wel eens lichamelijke klachten zonder dat er (intensief) gesport is, een sportarts is bij uitstek een specialist in het bewegingsapparaat. Schroom dus niet om eens om advies te vragen.
De komende maanden heb ik echter alweer andere plannen dan werken binnen het ziekenhuis. Ik zal dan namelijk verblijven in Colorado, Amerika, bij een atlete die ik bij de wedstrijd in Puerto Rico ontmoet heb. Een trainingsmaatje en een goede verblijfplaats, ideaal! Van daar uit zal ik twee wedstrijden gaan lopen, beiden in California. De eerste zal een 5 km wegwedstrijd zijn waar ik het mag opnemen tegen de kersverse Wereldkampioene cross! Daarna volgt op 1 mei de eerste baanwedstrijd. Het wordt dus weer een uitdagende periode waar weer grenzen verlegd gaan worden.
Ik zal jullie op de hoogte houden....
Groeten, Jolanda